slowjam deeptechno

Το corsica την παρασκευή ήταν γεμάτο σχεδόν ασφυκτικά, το λαϊβ των scion πραγματικά υπέροχο στην παράδοση του αξεπέραστου ήχου της basic channel, ο vainqueur πιο πριν έβαλε το vocal του new day - η πιο deep house στιγμή της BC - δεν νομίζω να το είχα ακούσει ποτέ άλλοτε σε κλαμπ, ο matt whitehead μάζεψε κι αυτός πολύ κόσμο και οχι άδικα, πολύ καλό ρετρο ελεκτρο, ο mick harris σε μια χαμηλή πλατφόρμα στη μέση του άλλου δωματίου σαν άλλος Εωσφόρος (πραγματικός, οχι σαν τον άλλο τον fake απο τη θεσσαλονίκη) δημιουργούσε το σαουντρακ της καθόδου στα Τάρταρα, γεμάτο αργά, υπόκοφα μπάσα. Φοβερό headbanging, για κορίτσια φυσικά ούτε λόγος, περίμεναν όλα εξω να τελειώσει ο θόρυβος. Το πάρτι θα έκλεινε ιδανικά με τους ancient methods, σίγουρα το πιο πολυσυζητημένο techno όνομα αυτόν τον καιρό μαζί με τη sandwell disctrict των function & regis, να αποτελειώνουν οτι είχε αφήσει όρθιο ο scorn. Αλλά η ώρα περνούσε, ο dj συνέχιζε να παίζει και οι ΑΜ δεν έβγαιναν να παίξουν. Και ούτε βγήκαν ποτέ. Ποιός και πότε τους βούτηξε και τα δυο laptop και έγινε καπνός κανείς δεν κατάλαβε...Ξαφνικά είχα χάσει κάθε όρεξη για χορό. Βγήκα έξω και πήρα το λεωφορείο. Είχα καιρό να φύγω έτσι, πριν σταματήσει η μουσική και ανάψουν τα φώτα. Πήγα σπίτι, έφτιαξα τσάι και έπεσα για ύπνο. Έξω είχε ξημερώσει για τα καλά...

Στον steve reich το σάββατο στο royal festival hall δεν θα πήγαινα, άργησα να πάρω εισητήριο και ήταν ήδη sold out. Αλλά βρήκα εισητήριο τελευταία στιγμή. Μαγεία. Ο reich στα 73 κρατιέται μια χαρά, έδωσε και ομιλία στο τέλος. Το music for 18 musicians ήταν όπως το περίμενα, υπέροχο. Καθόμουν στο αναπαυτικό κάθισμα, ακόμα ζαλισμένος απο την προηγούμενη νύχτα, κοιτάζοντας προσεκτικά τα μέλη της ορχήστρας να συνεργάζονται αρμονικά μεταξύ τους και σκεφτόμουν πόσο μπορεί να απέχει η 'υψηλή τέχνη' του έβλεπα μπροστά μου απο τα σκοτεινά κλάμπ που έχω συνηθήσει...Περισσότερες λεπτομέρεις για το κονσέρτο έγραψε ο φίλος μου ο Tristan.

Και ενα πολύ καλό μιξ για το τέλος, απο τον charlie to the bone. slowjam deep traxx. Ή απλά strong songs όπως λένε οι ίδιοι. Αξίζει και μόνο για την ευρηματική αλλάγη BoC se yoav b. Τρακλιστ εδώ.
the tawdry adventures of prince valium

pete & tony

Εν αναμονή της εμφάνισης τους το προσεχές διάστημα στο λονδίνο - στο corsica studios φυσικά, ο pete μάλιστα εις διπλουν - δυο μιξ υπενθύμιση γιατί χαίρουν αμφότεροι εκτίμησης εντος και εκτος των techno κύκλων.
surgeon @ bunker podcast / dj pete @ plex april 2008

[η φωτογραφια του max duley απο το περσινο bleep.]

travelling without moving

Η συναυλία του GAS στο Barbican αυτή την παρασκευή που πέρασε ήταν μια προσωπική αποκάλυψη. Όχι γιατί δεν ήμουν εξοικειωμένος με το υλικό που ο Wolfgang Voigt ηχογράφησε στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ΄90, κάθε άλλο. Περισσότερο επειδή ήταν, στα μάτια μου τουλάχιστον, μια σαφής, πραγματικά αποστομωτική διακύρηξη επιβεβαίωσης της υπεροχής του διαχρονικού έναντι της ματαιοδοξίας του εφήμερου: η μουσική του Voigt έχει κάτι το μεγαλειώδες και κλασικό που της προσδίδει μια κυριολεκτικά επική διάσταση. Tο ενημερωτικό φυλλάδιο που μοίραζαν στην είσοδο έγραφε άλλωστε οτι πρόκειται για μια προσπάθεια επαναπροσδιορισμού της γερμανικής μουσικής παράδοσης συνθετών όπως ο Wagner. Το κεντρικό θέμα του ίδιου του πρότζεκτ είναι η ιδέα του 'Δάσους'. Εκλαμβανόμενο κατά τον ίδιο τον Voigt ως το ιδανικό μέρος για απομόνωση και περισυλλογή, η σκέψη πίσω απο τη δημιουργία του GAS ήταν ακριβώς η ένωση της παραδοσιακής νατουραλιστικής γερμανικής κληρονομιάς με την techno κουλτούρα της Κολωνίας, έδρας όλων των πολυάριθμων προτζεκτ του συνιδρυτή της αυτοκρατορίας της Kompakt: "to bring the German forest into the disco".

Ο ίδιος ο Voigt καθόλη τη διάρκεια της παράστασης ήταν τυλίγμένος στο σκοτάδι λες και ήθελε σκόπιμα να αποφύγει τα βλέμματα του κοινού, αληθινός αντι-σταρ αποτραβηγμένος στη μια άκρη της σκηνής που είχε στηθεί στην κινηματογραφική αίθουσα, σαν υπογραφή σε ζωγραφικό πίνακα όπως πολύ εύστοχα αναφέρει ενα άρθρο των NY Times υπενθυμίζοντας έτσι διακριτικά τον ρόλο του ως εμπνευστή και δημιουργού. Η μουσική συνοδευόταν απο τα visuals της Petra Hollenbach που προβάλλονταν στην μεγάλη οθόνη, ειδικά επεξεργασμένα για τις ανάγκες της συγκεκριμένης παράστασης. Τα διαρκώς μεταβαλλόμενα τρισδιάστατα μοτίβα, τόσο ρευστά και απόλυτα εναρμονισμένα με τη μουσική που έβγαινε απο τα ηχεία και εναλάσσοταν μεταξύ ambient ηχοτοπίων και ενος οικείου 4/4 beat, δημιουργούσαν μια αίσθηση χειρουργικά μεθοδευμένης ψυχεδέλειας απόλυτα καθηλωτικής, σαν να βυθιζόσουν ανάμεσα σε στερεογράμματα με μονάδικό πλοηγό τον ψυχρό, σχεδόν ακίνητο Γερμανό. Και όταν πλησιάζοντας προς το τέλος τα beat άρχισαν να γίνονται πιο έντονα και απο το βάθος της οθόνης άρχισαν να ξεπροβάλλουν δραματικά τρία θολά γράμματα, ώσπου σιγά σιγά να μεγαλώσουν και να μείνουν μόνα τους, κόκκινα σε μαύρο φόντο, G A S, η ένταση ήταν τέτοια που δάγκωσα άθελα τα χείλη μου και παραλίγο να ματώσω.

Δεν μάτωσα τελικά. Αλλά βγαίνοντας απο την αίθουσα, ανήμπορος αρχικά για οποιαδήποτε κουβέντα, ήξερα κάτι το οποίο ήταν εμφανές και στα πρόσωπα των άλλων γύρω μου: είχαμε όλοι μας μόλις βιώσει μια συγκλονιστική εμπειρία χωρίς μάλιστα να το κουνήσουμε ρούπι απο τη θέση μας. Γνωρίζαμε πως την παρασκευή το βράδι στο Barbican ο Wolfgang Voigt είχε για 75 λεπτά αγγίξει την τελειότητα.

revolving eyes, minimal waves

Πολλά αναλογικά συνθεσαϊζερ, κάποια νιχιλιστικά φωνητικά και μπόλικη 80ς νοσταλγία, αυτό το μιξ των βέλγων rob'n'zoopsie [ακα the revolving eyes] έχει μερικά καταπληκτικά minimal wave/ dark synth/ EBM κομμάτια που δεν έχω ιδέα τι μπορεί να είναι, τουλάχιστον ένα stereolab και μερικές καφρίλες προς το τέλος. Οτι πρέπει δηλαδή για προθέρμανση πριν την σαββατιάτικη έξοδο στο αγαπημένο σου γκοθάδικο.

rob 'n zoopsie transnumerique mix
Περισσότερα μιξ τους στο robotdj.net και στο myspace τους.

I remember dance

# συνέντευξη του juan atkins στους bleep43. Μιλάει για διάφορα, τις πρώτες ημέρες πριν γίνουν γνωστοί με τον rik davis ως cybotron, τον kevin saunderson που δούλευε ως πιτσαδόρος στη domino's και τον derrick may που άλλαζε κέρματα σε ενα video arcade, τη πρώτη φορά που βγήκε απο το detroit, την αναβίωση του διάσημου model 500 πρότζεκτ του με νέα πλέον σύνθεση και τις φήμες οτι συχνά δεν εμφανίζεται στα gigs του.

juan atkins interview @ bleep43 part 1 / part 2

## σάββατο βράδι, κοντά στο roundabout της old street. ο prosumer έπαιζε με την tama sumo, ομόσταυλη του απο το κλάμπ Panorama του βερολίνου. Το πάρτι ήταν σε ενα υπόγειο και η ουρά έφτανε μέχρι την γωνία του τετραγώνου. Είχα χρόνια να πάω σε süd πάρτι, απο τότε που ο alan portable ήταν ακόμα resident εκεί. Στο διάστημα που μεσολάβησε τα süd φάινεται πως απέκτησαν ενα μεγάλο και πιστό following, έχοντας πάντα τη βάση τους ανατολικά και διατηρώντας την ημι-νόμιμη underground DIY αισθητική τους και την house μουσική τους ταυτότητα. Έξτρα βαθμοί για τους djs που παίζουν ακόμα Prescription [τί καλύτερο απο το να ακούς εναν απο τους αγαπημένους σου δίκους ever - και προσωπικό secret weapon - με το που μπαίνεις στο club!]

### η warp ανακοίνωσε τις πρώτες λεπτομέρειες για το επετειακό warp20 πάρτι της στο λονδίνο. Βattles, broadcast και plaid τα πρώτα ονόματα. Απογοήτευση. Και για τα ονόματα και για την πορεία της warp γενικότερα. Σε μια πρόσφατη συνέντευξη στο περιδικό fact ο serge, ιδιοκτήτης του δισκάδικου clone έλεγε:

'For example, Warp Records made itself a company - it’s a different label to what it started out as, you know. These days they put out bands, and they promote the bands as goods, they hire marketing agencies, they hire a stylist and for the singer from the band they get the most fancy clothes. They style them, and they look like every other fool on the street, but they still have designer clothes and everything is thought of.'

Δύσκολο να διαφωνήσω μαζί του. 25 λίρες για battles και broadcast είναι πολλά. Ίσως πάλι αγοράσω εισητήριο με την ελπίδα μιας εμφάνισης των autechre, ποιός ξέρει... και αν κάτι τέτοιο δεν γίνει, ίσως να μπορώ να το μοσχοπουλήσω σε κανέναν cool blogger, φανατικό αναγνώστη του Vice που σίγουρα θα το εκτιμήσει περισσότερο...: )

warp20 london

#### το καινούριο mix του dj traxx για το fact δεν λέει να σταματήσει να παίζει στο itunes. Με νέο άλμπουμ στη δικιά του nation, ο traxx είναι απο τους σημαντικότερους εκπροσώπους του αξεπέραστου acid house ήχου του chicago, μαζί με τον jamal moss ο οποίος έρχεται στα τέλη του μήνα για μια εμφάνιση στη θεσσαλονίκη. Η αθήνα εξακολουθεί να κοιμάται τον ύπνο του [techno] δικαίου...

traxx fact mix

##### ανακοινώθηκαν και οι ημερομηνίες για το επόμενο bloc weekend, 12-14 μάρτιου. Κλείσαμε ήδη. Μερικά πράγματα δεν χρειάζεται να τα σκέφτεσαι πάρα πολύ.

bloc weekend 2010

my life on night buses

Γυρνώντας απο γειτονιές που δεν γνωρίζεις, στο πάνω ντεκ με ακουστικά στα αυτιά. Πώς ήταν η ζωή χωρίς ipod; Έξω απο το παγωμένο παράθυρο τα νεον φώτα λάμπουν αλλήθωρα απο τη βροχή. Κάνεις μια κίνηση με την ανάποδη της παλάμης σου και καθαρίζεις ενα μικρό κομμάτι. Για λίγο θα φαίνονται πιο καθαρά τώρα...'Αστική μελαγχολία' σε τιμή ευκαιρίας. Μια φίλη μετακόμισε στην μεγάλη πόλη, μια άλλη μόλις έφυγε...Κοιτάω το παλιό της νούμερο. Το κρατάω, δεν θα το σβήσω. Τί θα απογίνει άραγε; Ζωές που διασταυρώνονται. Μια επίσκεψη αθήνα, πιο σύντομη απ'οσο αναμενόταν. Τα πρόσωπα μπερδεύονται μεταξύ τους. Ποιό λες σπίτι τώρα;

Αύριο είναι ενα νεο ξεκίνημα. Must get in sync..

company flow info kill II

plex

Διπλή δόση από corsica studios την προηγούμενη εβδομάδα. Την τετάρτη είχε nadja, το πειραματικό προτζεκτ του aidan baker. Πολύ distortion, guitar drones που σταδικά εξελίχθηκαν σε ενα post-rock παραλήρημα με πραγματικά απίστευτη ένταση. Πολύ καλό και το shogazer σολο σετ του yellow6 που είχε προηγηθεί. Αντε με το καλό και οι seefeel που άρχισαν ξανά περιοδεία όπως μαθαίνω...

Δυο μερες αργότερα είχε plex, πράγμα που σημαίνει full on rave mode. Για το πόσο καλός είναι ο rob hall τα έχουμε πει πολλές φορές, και πώς να μην είναι οταν περνάει με τέτοια φοβερή άνεση απο τα πιο καινούρια mutant electro / techno / bass κομμάτια σε παλιά κλάσικ PCP [έβαλε το mover και έγινε χαμός] και joey beltram [το drone στη warp ακούγεται ακόμα τόσο τέλειο κι ας έχουν πέρασει πολλά χρόνια!..]. Ο dj rephlex records νωρίτερα [με μπλουζάκι UR] μάλλον δεν κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις με αυτό το πολύ περίεργο breakcore / drum n bass που παίζει. Ας είναι καλά τα δυο local ταλέντα που είχαν προηγηθεί, ο matt chester και ο max duley που ήταν και οι δυο την παρασκευή υπέροχοι.

Ραντεβού πια τον οκτώβρη για hardwax vs. combat
[για το dubstep κυρίως μενού του corsica εδώ και εκεί]

max duley plex cold up set

dub be good to me

Χαμός χθες στο καρναβάλι του νοτινγκ χιλ, εκεί που κάποτε η julia roberts ερωτεύτηκε τον hugh grant. Απίστευτα πολύς κόσμος - βοήθησε και ο καιρός που ήταν για βουτιές στη παραλία - τσίκνα απο τζερκ τσικεν & σκανκ παντού, ακόμα και δίπλα στους μπόμπυς που δεν έδειχναν να νοιάζονται και πολύ, κονβοϋ απο φορτηγά φορτωμένα με τεράστια ηχεία και ημίγυμνες χορεύτριες, σαν να βγήκες απο το τιούμπ και να βρέθηκες ξαφνικά στο ριο ντε τζανεϊρο κάπως. Και πολύ σπρώξιμο. Πάρα πολύ σπρώξιμο. Ρεγκε, σοκα, ντανσχωλ και λοιπά μουσικά ιδιώματα της καραϊβικής είχαν την τιμιτική τους ολο το σαββατοκύριακο. Το βίντεο απο τη γωνία east & southern row όπου κάθε χρόνο στήνουν παραδοσιακά οι aba shanti, ενα απο τα καλύτερα dub σαουντσυστεμ της πόλης. Ρασταφαρ-αϊ και κούτακια στελλα απο πλαστικούς κάδους γεμάτους πάγο. Και πολύ μπάσο! Που το πας αυτό; Dub χωρίς μπάσο άλλωστε είναι σαν έμμενταλ χωρίς τρύπες, καϊπιρίνια χωρίς λαϊμ, παναθηναϊκο στο μπάσκετ χωρίς αλβέρτη....γίνεται; δεν γίνεται.




Αυτό το κομμάτι του juan atkins μου είχε ξεφύγει τόσο καιρό, υπάρχει μόνο σε ενα 12¨της network που για κάποιο λόγο πάντα προσπερνούσα και σε μια αναδρομική συλλογή της metroplex. Ακούγεται σαν new order εντελώς, λες και κάλεσε ο juan τον peter hook με το μπάσο του για να τζαμάρουν μαζί στο στούντιο του στο ντητροιτ. Αλλά μπορεί και έτσι να έγινε. Τέλειο, πολύ απλά.

model 500 vessels in distress

zhora's mashup

Αυτό το youtube τελικά είναι σκέτος θησαυρός γνώσης, κάτι σαν χαι-τεκ φωτεινός παντογνώστης ας πούμε. Aρκεί να έχεις χρόνο και όρεξη για ψάξιμο. Kαι αυτόν το καιρό τυχαίνει να έχω και τα δυο. Χθες βράδι με μεγάλη έκπληξη μάθαινα λοιπόν οτι εκείνη η βερσιόν του at the heart of it all των coil με τα αγγλικά οξφόρδης στο τέλος που είναι διαφορετική απο την ορίτζιναλ που υπάρχει στο scatology δεν είναι παρά μέρος του σάουντρακ της ταινίας angelic conversation του derek jarman. Και επιπλέον οτι το απόσπασμα δεν είναι κάποιο τυχαίο, αλλά οτι πρόκειται για τη σονάτα 104 του Σαίξπηρ. Το youtube εκτός απο παντογνώστης όμως είναι και ένα πρώτης τάξης jukebox που εξάλλου δεν χρειάζεται να σηκώνεσαι για να βάζεις εικοσάρικο σε κάθε κομμάτι. Αλλά βάζοντας νωρίτερα να ακούσω peter gabriel, μου βγήκε blade runner...Χαλάλι του γιατί ο συνδυασμός είναι καταπληκτικός.

coil - at the heart of it all
peter gabriel vs. blade runner

chi-town blues

Το μιξ του surgeon απο το fabric στο προηγούμενο ποστ [το οποίο παρεμπιπτόντως το λονδρέζικο κλαμπ απαίτησε να 'κατέβει' απο το σαϊτ του dj γιατί παραβιάζει λέει την πολιτική ηχογραφήσεων του - δεν είναι να απορεί κανείς γιατί είναι τόσο αντιπαθητικό για πολλούς] κλείνει με ενα κλασσικό house άνθεμ - το your love του frankie knuckles. Η αλήθεια είναι πως το κομμάτι, που είναι βασικό sample για το πρόσφατο χιτ 'my girls' των animal collective αλλά και μέρος του σετλιστ των friendly fires στα λαϊβ τους, μόνο εν μέρει ανήκει στον knuckles: στο πέρασμα του χρόνου ο jamie principle που το έγραψε δεν είδε ποτέ τα credits που του αναλογούσαν - όπως εξάλλου έγινε και στην περίπτωση του thomas barnett, στενού συνεργάτη του derrick may - με αποτέλεσμα το your love να κατοχυρωθεί στην κοινή συνείδηση ως τραγούδι του knuckles.

Ψάχνωντας περισσότερα για τον principle στο youtube, στο οποίο πλέον βρίσκεις σχεδόν τα πάντα - το streaming είναι το νεο downloading, θυμήθηκα ενα άλλο του υπερ-άσμα, το waiting on my angel. Και μετά τα κλίκ με οδήγησαν στη wikipedia για να μάθω γιατί το σικάγο το λένε και chi-town και windy city παρόλο που δεν φυσάει και τόσο πολύ όπως κάποτε είχε προσπαθήσει να μου εξηγήσει μια κοπέλα [η μόνη που έχω γνωρίσει ποτέ απο εκεί, μια φορά και εναν καιρό που τρέχαμε ενθουσιάσμένοι να δούμε τον jeff mills να παίζει σε κάτι λειβάδια στην τσεχία!]. Και σκέφτηκα πως μπορεί να έχουν ήδη περάσει 25 χρόνια απο τότε και εμείς να έχουμε μεγαλώσει λιγάκι, αλλά κάποια πράγματα είναι σαν το παλιό καλό κόκκινο κράσι και παραμένουν αναλλοίωτα στο πέρασμα του χρόνου. Πράγμα που είναι σχήμα οξύμωρο βέβαια γιατί το κρασί ωριμάζει με τον καιρό, αλλά η ουσία είναι πως το σικάγο, όπως και αν το αποκαλέσεις, είναι υπεύθυνο για πολλά, πάρα πολλά ανεκτίμητα house διαμάντια.

friendly fires - your love [live cover]
your love [wikipedia]
chicago - detroit in one click

looking forward

Το καλοκαίρι φαίνεται πως ποτέ δεν ήρθε στο λονδίνο φέτος εκτός απο ελάχιστες εξαιρέσεις όπως για παράδειγμα την κυριακή που πέρασε που είχε ήλιο και έγινε πανζουρλισμός και βρήκαν ευκαιρία να βγούν σύσσωμοι όλοι έξω για να λιαστούν. Αφήνοντας τα μετεωρολογικά όμως και περνώντας σε πιο ενδιαφέροντα πράγματα, ακούω το σκοτεινό πρωτο-dubstep ριμίξ του aphex twin στους nine inch nails και με ολα τα πάρτι που έχουν ήδη ανακοινωθεί για το φθινόπωρο σκέφτομαι αμήν και πότε και άντε να έρθει μια ώρα νωρίτερα.

ο aphex twin έρχεται λοιπόν για κάτι που μάλλον μοιάζει με αρπαχτή στο μεγακλάμπ matter, αδερφάκι του fabric. μάλλον θα το παρακάμψω για τον ίδιο λόγο που θέλω να αποφύγω το τελευταίο και ας έχει κλείσει ονόματα όπως ο omar s [που παίζει αυτό το σάββατο], ο juan atkins και το τρίο του moritz von oswald. Ο πειρασμός είναι μεγάλος όμως, αν και σε μια πόλη όπως το λονδίνο πάντα υπάρχει η ευκαιρία να τους δεις κάποια άλλη φορά, κάπου αλλού.



Σε αντίθεση με το fabric, αν το corsica studios είχε κάρτα μέλους θα έτρεχα να πάρω μια τώρα αμέσως. ο mick harris πρόκειται να επιστρέψει τον οκτώβρη με το bass heavy industrial dub του στον τόπο του εγκλήματος όπου πέρυσι το δεκέμβρη κατέστρεψε εγκεφαλικά κύτταρα [ή "τα έσπασε/δεν υπήρχε/κατεδάφισε/άνοιξε καινούριες κωλοτρυπίδες" - διαλέγεις και παίρνεις όπως προτιμάς]. Η βραδιά εκείνη των φίλων plex θα είναι ειδική για τα 20ά γενέθλια του hardwax που σημαίνει πως η αφρόκρεμα του βερολινέζικου techno θα δώσει το παρόν. Νωρίτερα, στις αρχές σεπτέμβρη σε ενα άλλο πάρτι θα έχουν καλεσμένους τον rob hall και τον dj rephlex records με τον χαρακτηριστικό braindance ήχο και μαζί δυο άλλους καλούς φίλους, τον matt chester, ο οποίος πέρασε και αυτός πέρυσι απο την αθήνα και τον max duley με το ιδιοσυγκρασιακό techno του [μιξ υπάρχουν πολλά στη σελίδα του ARCart - συνιστώ μια επίσκεψη ανεπιφύλακτα]. Το ambient-drone-metal σχήμα του aidan baker nadja παίζει επίσης στο ίδιο μέρος μόλις δυο μέρες πριν το ερχόμενο plex, ενώ το bleep του δεκέμβρη θα είναι μάλλον όσο εντυπωσιακό όσο το περσινό με τον surgeon και τον dj pete.

ο συνιδρυτής της kompakt volfgang voigt θα κάνει και αυτός τέλος μια και μόνη εμφάνιση ως gas στο barbican [η οποία έγινε αμέσως sold out] ενώ ο steve reich στο southbank θα παρουσιάσει το μνημειώδες music for 18 musicians και το electric counterpoint μεταξύ των άλλων με τη συνοδεία της london sinfonietta(ς). Και έπεται συνέχεια...

scorn @ bleep43 5.12.08 / surgeon @ fabric 15.8.09

nine inch nails at the heart of it all [created by aphex twin]