Βίντεο κλίπ

Autechre live in Manchester 24.11.06

bitstream @ bios friday 1/12

Οι αδερφοί Steve και Dave Conner φτιάχνουν ηλεκτρονική μουσική απο το 1999. 'Αρχισαν μετά απο προτροπή ενος φίλου "to get something out" όπως διαβάζουμε στο Discogs. Με τις 3 κυκλοφορίες τους στην Signal ( η δεύτερη ως Monsters of ID με τη συμμετοχή του Rob Holloway γνωστότερου ως Troubleshooter) έδωσαν τη δικιά τους προσέγγιση για το electro του 21 αιώνα. Στη συλλογη One Third Standard Lux μπορείς να βρείς συγκεντρωμένες πόλλες από τις πρώτες τους κυκλοφορίες μεταξύ των οποίων και κομμάτια απο τα δυσεύρετα 12" στη Signal. Οι δίσκοι των Bitstream, τόσο διαφορετικοί απο τις υπόλοιπες 'ελέκτρο' κυκλοφορίες που κατακλύζουν τα ράφια των δισκοπωλείων, είναι ενα μυστικό που αξίζει να ανακαλύψεις. Αυτήν την Παρασκευή στο Bios.

3 Ημέρες (Autechre remix)

Τη Πέμπτη έφυγα νωρίτερα απο τη δουλειά. Έχω να πάρω την απογευματινή πτήση. Στο Λονδίνο έχω να πάω απο τότε που γύρισα για να ντυθώ στα χακί. Θα με φιλοξενήσουν στο διαμέρισμα που έμενα την τελευταία φορά. Μπαίνω στο τιούμπ και ακολουθώ τη γνώριμη διαδρομή. Σχεδόν δηλαδή. Η Πικαντίλλι τρέχει μέχρι ενα σημείο μόνο - γίνονται έργα. Στο σπίτι περιμένει ο Haze. Αργότερα θα έρθει και ο James με μια σακούλα μπύρες- και μια γρασίδι. Με τον James αρχίσαμε την ίδια μέρα δουλεία στο Juno και απο τότε κολλήσαμε. Πιάνουμε τα ντέκς και συνεχίζουμε έτσι για κάμποσες ώρες, καπνίζοντας και πίνοντας μέχρι να βγούμε γκόλ. Νομίζω πρώτος βγήκα εγώ.

Την Παρασκευή το απόγευμα έχουμε ραντεβού με τον Max και τη φίλη του στο σπίτι τους κάπου στη δυτική άκρη της πόλης. Ο Μάξ έχει νοικίασει το αυτοκίνητο για να πάμε στο Μάντσεστερ - ενα σούπερ πολυμορφικό με ολα τα κομφόρ. Χλιδή.

Στο Μάντσεστερ φτάνουμε κατά τις 11. Βρέχει. Πολύ. Μας παίρνει λίγη ώρα μέχρι να βρούμε το μέρος. Όταν το βρίσκουμε, το έχουν ήδη βρεί και κάμια 300 άλλα άτομα που περιμένουν στις 2 ούρες - μια γι'αυτούς που έχουν εισητήρια και μια για αυτούς που δεν έχουν. Τα καταφέρνουμε και μπαίνουμε σχετικά γρήγορα. Το μέρος είναι ενας ιντάστριαλ χώρος, αρκετά μεγάλος με κάτι αποθήκες. Σε μια απο αυτές είναι το πάρτι. Απ'εξω πουλάνε laughing gas, 2 λίρες το μπαλόνι. Δίπλα στέκονται κατι μπάτσοι. Κανονικοί, κομπλέ με αδιάβροχα. Μπαίνω μέσα. Παίζει ένας απο τα πρώτα ονόματα στο line up. Τίποτα ιδιαίτερο. Κάνω βόλτες στο χώρο. Η μουσική δυναμώνει, τα bpm ανεβαίνουν. LFO! Ο Mark Bell παίζει ένα φανταστικό bleepy techno live set. Μπλιπ μπλιπ, το μυαλό μου αρχίζει να σκέφτεται άσσους και μηδενικά. Όταν το ομώνυμο κομμάτι απο το πρώτο άλμπουμ άκουγεται απο τα ηχεία, ξέρω οτι αύτη η στιγμή θα την θυμάμαι για καιρό.

Ακολουθεί ο Rob Hall, ντόπιο ταλέντο απο τα τσικό της Skam. Παίζει ενα ΟΚ σετ, αλλά όλοι - μα ΟΛΟΙ- περιμένουν το επόμενο live. Autechre. Ως παραδοσικοί Άγγλοι δεν αργούν στο ραντεβού τους: 3.30 sharp. Τη μουσική των Ae δεν τη χορεύεις με το σώμα σου, τη χορεύεις με το μυαλό σου - απλά το αφήνεις να σε πάει όπου θέλει εκείνο. Δεν θα μπω στο κόπο να περιγράψω το live τους - δεν μπορώ. Είναι μια εμπειρία που πρέπει να ζήσεις απο κόντα. Αγκαλιά με ενα τεράστιο ηχείο. 01010 011001 000110100 11001. Απλά μην πας περιμένοντας να τους ακούσεις να παίζουν κάποιο best of ή ολόκληρο το τελευταίο τους άλμπουμ. Δεν παίζει. Άλλωστε δεν παίζουν αυτούσια κόμματια όπως τα γνωρίζεις. Για τη ιστορία έπαιξαν (διασκέυασαν live μάλλον) το LCC και το Eutow μεταξύ άλλων.

Αλλά μια ώρα είναι μια ώρα όπως και να το κάνεις και οι Autechre δίνουν τη θέση τους στον Surgeon. Ο Tony πολύ απλά και ομόρφα τα σπάει με ενα ακόμα trademark ableton set και εμείς χτυπιόμαστε απο κάτω. Έχω καιρό να χορέψω έτσι. Απο τις μέρες της Αγγλίας.
Και επειδή κάθε καλό πάρτι που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να ακολουθείται και απο ενα άφτερ πάρτι, ξεκινάμε για το σπίτι του τοπικού legend Peter Mangalore. Μαζί και καμιά 40ρια άτομα. Είναι και ο Rob εκεί. Μόνο απο ενα ταξί-βανάκι βγαίνει καμιά ντουζίνα κόσμος. You get an idea. Περνάω την περισσότερη ώρα κουβεντιάζοντας, πίνοντας και καπνίζοντας μέχρι να με πάρει ο ύπνος στον καναπέ στο σαλόνι. Το πάρτι συνεχίζεται. Ξυπνάω, δεν είμαι σίγουρος μετά από πόση ώρα. Κομμάτια. Μιλάω ώρα με την Άννα. Η Άννα είναι απο το Βερολίνο. Και είναι επίσης κομμάτια. Γυναίκες και ουσίες δεν συμβιβάζονται. Τις περισσότερες φορές. Ευήμερα χάδια. Αντίο Άννα. Πρέπει να φύγουμε.

Στην επιστροφή κοιμόμαστε όλοι εκτός του Μαξ που οδηγάει. Σταματάμε μια δυο φορές στα σέρβις για τουαλέτα και καφέ. Πάντα μου έκανε εντύπωση πόσο κόσμο έχουν αυτά τα μέρη. Νομίζεις οτι θα είσαι εσύ και ο νυσταγμένος υπάλληλος της καφετέριας, αλλά ο μισός αυτοκινητόδρομος είχε την ίδια ιδέα με σένα. Παίρνω καφέ γίγας. Η σκέψη μου περνάει γρήγορα. Στο υπόλοιπο της διαδρομής κοιτάζω τα αμάξια να περνούν. Οι άλλοι κοιμούνται ακόμα. Μας προσπερνάει μια Λαμποργκίνι.

Στο σπίτι φτάνουμε αργά το απόγευμα. Αργότερα πάω στη πάμπ με τον James. Πεινάμε. Το βράδι δεν κάνουμε τίποτα παρά τα μεγαλεπίβολα σχέδια. Δεν πειράζει. Θα έχω ακόμα μια μέρα στο Λονδίνο πριν φύγω. Μέχρι να επιστρέψω και πάλι.

ΥΓ Την Κυριακή το βράδι η πτήση θα έχει καθυστέρηση. Θα φτάσω σπίτι κατα τις 4.30. Το πρωί θα πρέπει να είμαι στο γραφείο.

Σάββατο βράδι στο κέντρο της πόλης

Σάββατο βράδι. Πυρετός. 'Ολοι ετοιμάζονται. Είμαι σπιτί και ακούω μουσική απο το iTunes. Χρειάζομαι ενα ποτό. Δεν υπάρχει τίποτα. Παίρνω διάφορους φίλους και γνωστούς τηλέφωνο, στέλνω sms. Έχουν κανονίσει. Βγαίνω έξω. Μπαίνω στο μετρό: κάτευθυνση κέντρο. Σκέφτομαι οτι δεν παίζει να ακούσω ούτε απόψε τη μουσική που γουστάρω καπου εκεί εξω, παρά μόνο στο σπίτι. Μπαίνω στο μπάρ. Παίρνω τζίν τόνικ. Θα ακολουθήσουν κι άλλα. Η dj παίζει την ίδια κασσέτα. Στον πάνω όροφο μια απο τα ίδια. Ποιά η διαφορά; Φεύγω. Στο άλλο μπάρ βρίσκω κάτι γνωστούς. Ένα ουϊσκι σάουερ παρακαλώ. Νομίζω πως δεν διασκεδάζω, απλά σκοτώνω την ώρα μου. Kill kill kill...Θέλω μόνο να χαθώ στη μέση του dancefloor νιώθωντας τα μπάσα στο στομάχι μου. Σκέφτομαι το Πανοράμα. Πέφτει μακριά. Κάποια άλλη φορά. Βγαίνω έξω και σταματάω ένα ταξί. Οι δρόμοι είναι μποτιλιαρισμένοι. Το peak της βραδιάς. Πού μπορείς να ακούσεις techno Σάββατο βράδι σ'αυτή την πόλη;
Αν γνωρίζετε κάτι που αγνοώ, παρακαλώ αφήστε απάντηση εδώ...

The Warehouse Project, Manchester 24.11

Αυτή την Παρασκευή στο Μάντσεστερ το δεύτερο μέρος του Warehouse Project με τη συμμετοχή των Autechre, LFO, Surgeon, Rob Hall κ.α. Review του event μόλις επιστρέψω και μου περάσει το hangover.

5 for your record box

1. Convextion - LP (Down Low)
2. Substance & Vainqueur - Surface (Scion Versions)
3. Silent Servant - The Silent Morning (Sandwell District)
4. Surgeon - Floorshow Part II (Counterbalance)
5. Unknown Artist - Lost Trax (SCSI-AV)

Cybernetic Broadcasting System

Θέλετε να ακούσετε κάτι διαφορετικό το σαββατόβραδο πρίν τον πυρετό, ενα βράδυ μεσοβδόμαδα μετά τη δουλεία ή ενα ήσυχο απόγευμα κυριακής; Νο πρόμπλεμ! Οι φίλοι μας απο την Ολλανδία έχουν φροντίσει γι'αυτό. Ίταλο ντίσκο, ελέκτρο κατευθείαν απο την χρονομηχανή αλλά και φρέσκες κυκλοφορίες και άλλα πολλά σε 24/7 βάση από τη στρατιά των dj ρομπότ του I-F. Ακούστε εδώ.

this is our music! - dutch electro special

Μίνι αφιέρωμα στην ελέκτρο σκηνή της Χάγης και του Ρόττερνταμ με συνεντεύξεις των Legowelt, Serge, I-F ...συνοδεύεται απο πολύ ωραίο σάουντρακ.
Τσέκ ιτ άουτ!

Convextion

Μόλις κυκλοφόρησε το καινούριο (και πρώτο!) LP του Gerard Hanson - γνωστότερου ως Convextion - απο το Dallas των Ηνωμένων Πολιτειών. Η μουσική του Gerard είναι ενα fusion του ήχου του Ντιτρόιτ με τον ήχο του Βερολίνου. Παλιότερες κυκλοφορίες του στη Matrix και στην Down Low είναι πλέον περιζήτητες απο τους ανα τον κόσμο techno connesseurs.500 copies only.Όποιος πρόλαβε την κόπια είδε...

Ακούστε soundclips του άλμπουμ εδώ.
Δισκογραφία του κ.Hanson εδώ.

Επίσης, στο site της Down Low μπορείτε να κατεβάσετε ενα live set απο πρόσφατη εμφάνιση στο Λονδίνο.