29.4.07
28.4.07
27.4.07
24.4.07
σπεϊς ντίσκο
Πώς φτάσαμε απο τους pink floyd στο acid house? Ποιός είναι ο klaus schulze? Ήταν οι κraftwerk οι μόνοι που έφτιαχναν μουσική με συνθεσάιζερ 30 χρόνια πρίν; Εκείνο το κομμάτι με το βίντεο κλιπ με τους πιγκουίνους πως το λέγαν; Τα μανταρίνια βλέπουν όνειρα; Είναι ο αρίθμός 42 η απάντηση για τη Ζωή, το Σύμπαν και τα Πάντα; Για την τελευταία ερώτηση δεν ξέρω, αλλά για όλα τα άλλα ο simon reynolds δίνει τις απαντήσεις στο κυριακάτικο φύλλο του observer - οι κυριακάτικες που λέγαμε. [Γουόρνινγκ: το κείμενο είναι μεγάλο και στα αγγλικά. ok?]23.4.07
sunday ritual
Τις Κυριακές μου αρέσει να διαβάζω εφημερίδες. Φτιάχνω καφέ, βάζω κάτι να παίζει στο iTunes και αρχίζω το ξεφύλλισμα πετώντας πρώτα τη σαβούρα. Υποθέτω οτι οι κυριακάτικες εφημερίδες λέγονται έτσι επειδή τις διαβάζεις με την ησυχία σου τα απογέυματα κυριακής, που είναι η μοναδική στιγμή της εβδομάδας που μπορείς να κάνεις οτιδήποτε με την ησυχία σου. Άλλωστε, μπορείς να τις αγοράσεις ήδη απο το σάββατο το απόγευμα στο κέντρο της πόλης ή γυρνώντας απο τα μπαρ πρίν πας σπίτι πράγμα που σε γλυτώνει απο το να βγαίνεις πρωινιάτικα έξω. Μου αρέσει που μπορώ να διαβάσω για ένα σωρό πράγματα που με ενδιαφέρουν και άλλα για τα οποία δεν είχα ιδέα, όπως για παράδειγμα οτι οι γάλλοι ψηφοφόροι χωρίζονται ουσιαστικά σε έξι βασικές κατηγορίες - αναρωτιέμαι σε ποιά θα ανήκα εγώ αν ήμουν γάλλος ψηφοφόρος- ή οτι αυτό που συνδέει την αεροπορική εταιρία Lufthansa, την ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, το εξώφυλλο του άλμπουμ του Τζον Κολτρέιν A Love Supreme και τις πινακίδες του μετρό της Νέας Υόρκης είναι η γραμματοσειρά helvetica (το ήξερες;)Διαβάζω επίσης για τους arctic monkeys, τους οποίους δεν έχω ακούσει ποτέ και για τον χρυσό κανόνα του δεύτερου δίσκου- "δύο δίσκοι και μετά ή κάνεις καριέρα ή πας σπίτι σου", γράφει ο Θοδωρής Μανίκας. Σκέφτομαι πως ίσως ο κανόνας να είναι σωστός για την alternative σκηνή ή έστω και για την mainstream ελεκτρόνικα τύπου chemical brothers, αλλά υπάρχουν επίσης ενα σωρό άγνωστοι άνθρωποι που φτιάχνουν μουσική με τα συνθεσάιζερ και τους υπολογιστές τους και δεν πρόκειται ποτέ να βγάλουν λόνγκ πλέι δίσκο, πόσο μάλλον δεύτερο.
Φυλάω το πρόγραμμα της τιβί για το τέλος με την ελπίδα οτι ίσως να πάιζει κάτι καλό. Στο τέλος παθαίνω πάντα information overdose και την παρατάω δίπλα μου στο υποπόδιο που είναι ασσορτί με την πολυθρόνα ή κάτω στο παρκέ. Και έπειτα έρχεται το υπόλοιπο της Κυριακής και εγώ μπορώ να το κάνω οτι θέλω. Καλή εβδομάδα.
Φυλάω το πρόγραμμα της τιβί για το τέλος με την ελπίδα οτι ίσως να πάιζει κάτι καλό. Στο τέλος παθαίνω πάντα information overdose και την παρατάω δίπλα μου στο υποπόδιο που είναι ασσορτί με την πολυθρόνα ή κάτω στο παρκέ. Και έπειτα έρχεται το υπόλοιπο της Κυριακής και εγώ μπορώ να το κάνω οτι θέλω. Καλή εβδομάδα.
[Και ένα κομμάτι απο το πολύ καλό dead sea που είναι ιδανικό σάουντρακ για κυριακάτικα πρωινά προσπαθώντας να ξεπεράσεις το χανγκόβερ της προηγούμενης νύχτας]
20.4.07
ιμπει μαντνες
Το χόλυ γκρέϊλ της ηλεκτρονικής μουσικής, ένα απο αυτά δηλαδή, έκανε και πάλι την εμφάνιση του στο eBay. O λόγος για το κατά γενική ομολογία πρώτο σίνγκλ του κάλτ ελέκτρο γκρούπ drexciya (ως clarence g) απο το μακρινό 1991. Η σπανιότητα του 12" (μόνο 27 άτομα το έχουν στο ντισκόγκς) σε συνδιασμό με το κάλτ στάτους του σχήματος εκτόξευσαν την τιμή του δίσκου την προηγούμενη φορά που βγήκε στο eBay στο αστρονομικό ποσό των 5.400 λιρών, τιμές που συνήθως πιάνουν δίσκοι northern soul τους οποίους αγοράζουν τύποι με φουσκωμένο πορτοφόλι και ανύπαρκτη σεξουαλική ζωή. Εκέινη η δημοπρασία βέβαια ήταν φέϊκ (αυτός που είχε τον δίσκο στοιχημάτιζε στην ίδια του τη δημοπρασία ανέβάζοντας έτσι την τιμή - γουάτ δε φάκ), αλλά ο τύπος τώρα είναι γνωστός στην πιάτσα με καλή φήμη. Έχετε περίπου 1 ημέρα και 7 ώρες για να το σκεφτείτε.....[ο δίσκος παίζει και στο soulseek, αν θέλετε να δοκιμάσετε πριν αγοράσετε. Σπέαρ σαμ τσέϊντζ μέϊτ;]
18.4.07
Η αγωνία του laptop performer απο τα έντεκα βήματα
Το δεύτερο μέρος του δοκιμίου του robert henke "live performance in the age of super computing": η ανα-παραγωγή του ηχογραφημένου έργου στη εποχή των intel core duo. [Οι τύποι με τα mac στη σειρά στην τελευταία φωτογραφία είναι οι narodniki aka the laptop supergroup]
14.4.07
noise retrospective 1913-2007
In 1913 Futurist Luigi Russolo developed several noise machines, which he named ‘intonarumori’. In his manifesto, The Art of Noise, Russolo argued that musical instruments could no longer satisfy man's thirst for sounds. Almost 100 years later, people are still exploring the possibilities of sound. This is what I tried to capture in this mix - testing the limits of sound, from shrieking highs to almost imperceptible lows, finding new ways of interpreting and portraying life through the medium of sound. Despite including over 100 artists, the mix by no means represents a completist viewpoint; so many perhaps important artists in the development of 'noise' were left out. It was not my intention to do a 'who's who' of noise music, but rather to show how the exploration of sound has developed over time and how fascinating these explorations are. I did at times take into account the historical significance of the piece/artist when choosing tracks, although I was steered mainly by what was sonically interesting to me. Well that's it - the mix should speak for itself. If you are interested in digging deeper please follow the links provided. Listen at maximum volume and enjoy.Marolo, January 2007
[και ενα κομμάτι απο το τελευταίο mix του max duley .
jesu - weightless & horizontal . File under: post-rock, shoegazer]
11.4.07
τρέξε Ιαν τρέξε
Τώρα πια μπορείς και εσύ να πηγαίνεις στο rebound και στο dark sun χωρίς να νοιώθεις άσχημα που φοράς αθλητικά.
8.4.07
iPod therefore iAm
Το σκεφτόμουν αρκετό καιρό τώρα. Είχα δώσει το παλιό μου mp3 player στην αδερφή μου σε μια σπάνια κρίση αλτρουισμού όταν βούτηξαν το δικό της. Ενα απόγευμα την προηγούμενη εβδομάδα πήρα το τρόλλεϋ, κατέβηκα στην πατησίων, στο δρόμο σκεφτόμουν ''άσπρο ή μαύρο;". Τελικά πήρα το άσπρο, ίδιο ακριβώς όπως και χιλιάδες άλλα άσπρα ipod ή μήπως εκατομμύρια, αυτό όμως είναι το δικό μου ipod, θα γίνει τέλος πάντων σιγά σιγά. Αναρωτιέμαι τι ακριβώς είναι αυτό που σε κάνει να αποκτάς συναισθηματικούς δεσμούς με κάτι τόσο κοινότυπο - τζήν 501, ντοκ μάρτινς, ipod: τόσο ίδια και τόσο διαφορετικά. Στην περίπτωση του τελευταίου θα μπορούσες να πείς οτι είναι το περιεχόμενο, η μουσική που έχεις βάλει δηλαδή. Δεν είμαι σίγουρος. Γίνεται εύκολα delete. Και έπειτα μπορεί κάποιος να έχει ακριβώς τα ίδια κομμάτια με σένα στο ipod του - η αδερφή ψυχή σου ίσως. Κατέληξα οτι μάλλον είναι κάτι πιο ασήμαντο: μια γρατζουνιά εδώ, ενα βαθούλωμα εκεί και voila! - δεν υπάρχει περίπτωση να το μπερδέψεις. Χθές το βράδι κατέβηκα με τα πόδια στο pop ακούγοντας αυτό το mix - το προτείνω ανεπυφύλακτα! - ούτε που κατάλαβα για πότε έφτασα, η επένδυση άρχισε ήδη να ξεπληρώνει. Την Παρασκευή, στο pop πάλι, ο ντιτζεϊ έβαλε το wolf like me με το που έφτασα, δεν ξέρω κατι με πιάνει και αρχίζω να χοροπηδάω όποτε ακούω αυτό το κομμάτι. Το χανγκόβερ απο τα χθεσινά zombie και τα old fashioned κρατάει ακόμα, ήθελα πολύ να έβαζε εκείνο το κομμάτι των camera obscura που μου αρέσει και στο τέλος να έκλεινε με το atmosphere των joy division, που αντικειμενικά είναι το καλύτερο τραγούδι που έχει γραφτεί ever. Δεν πειράζει όμως. Τώρα έχω και εγώ ipod και μπορώ να το ακούω όποτε θέλω... 5.4.07
wishful thinking
Αυτό το τριήμερο θα μείνω στην Αθήνα. Μόνος. Οικογένεια, φίλοι, θα λείπουν όλοι. Γυναίκες; σε ακούω να ρωτάς. Γυναίκες όχι, λυπάμαι δε παίζουν. Παίζει όμως κάτι που θα ήθελα πολύ να κάνω, με τον ίδιο τρόπο που ενας πεινασμένος σκύλος γλείφει κόκκαλα ή μια μια βαριεστημένη γάτα εξιτάρεται στη θέα ενος ποντικιού να περνά. Θα ήθελα να είμαι στον Καναδά, στο Βανκούβερ συγκεκριμένα. Όχι για κάποιον ιδιαίτερο λόγο, έτσι απλά. Θα ήθελα να νοικιάσω ενα παλιό αμάξι και να οδηγήσω βόρεια μέσα απο τις κοιλάδες και τα δάση και τις λίμνες που έχω φανταστεί οτι υπάρχουν εκεί, να φάω πάνκεϊκς με σιρόπι σε κάποιο επαρχιακό αυτοκινητόδρομο, να ξεφυλλίσω τοπικές εφημερίδες και να κοιμηθώ σε κάποιο μοτέλ. Μόνος. Οι άνθρωποι σε πλήγώνουν εύκολα. Άσε που δεν καταλαβαίνουν.Αλλά το Βανκούβερ πέφτει μακριά. Εξάλλου έχω να οδηγήσω χρόνια, σχεδόν δεν θυμάμαι πώς αλλάζουν ταχύτητες. Εκεί όμως τα αυτοκίνητα είναι αυτόματα, έτσι δεν είναι;
[edit: χθές το βράδι χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν η Δ. Απο τον Καναδά. Είναι καλά. Παράτησε τη δουλειά και ψάχνει για άλλη. Της αρέσει εκεί. Θα πάει στο Βανκούβερ σύντομα λέει, να δει κάτι συναυλίες. 15 ώρες με το λεωφορείο. Τηλεπάθεια;]
4.4.07
B12
The B12 Release schedule has begun.
Things have been quiet around the Epicentre and we would like to thank everybody for their support and for all of your messages. We appreciate it greatly.
To give you all an update on releases…
B1215 and B1216 are cut and "scribed" ;-), the artwork is completed and they are ready for pressing. Actual release dates are still some way off but significant steps have been made.
More immediately…
We have uploaded some short samples from some of the new tracks so you can get a rough idea of some of the sounds… we will post more samples next week.
Thanks to everyone for their messages and continued support.
Mike
Και άλλα καλά νέα απο το μέτωπο των επανακυκλοφοριών. Οι b12 επιστρέφουν με ενα box set με το σύνολο της out-of-print δουλειάς τους και μερικούς καινούριους ακόμα δίσκους.
Keywords: detroit techno, artificial intelligence, warp records, kirk de giorgio, stasis, objets d'art.
b12recordsKeywords: detroit techno, artificial intelligence, warp records, kirk de giorgio, stasis, objets d'art.
myspace.com/b12records
b12/obsolete
γκεζαμτκουνστβερκ
Ενας απο τους σημαντικότερους electro δισκους της δεκαετιας του '90 ξανακυκλοφορεί απο την clone - η οποία κάνει πολύ καλή δουλεία στο να ξεθάβει ακατέργαστα διαμάντια απο το παρελθόν. Το άλμπουμ gesamtkunstwerk του άντεργκραουντ σχήματος με το περίεργο όνομα dopplereffekt βαδίζει στη παράδοση των εξίσου μυστήριων μέχρι τον θάνατο του james stinson, drexciya. Λογικό αφού o gerald donald ήταν ο κοινός παρανομαστής. Πώς θα ακούγονταν οι kraftwerk αν ήταν απο το detroit; Ίσως κάπως έτσι!3.4.07
βόλτα
2.4.07
1.4.07
πελαρίν
Ο lars pellarin είναι απο τη Δανία και φτιάχνει lo-fi μίνιμαλ ηλεκτρονική μουσική - never quite dub, never quite techno, but definatly deep and engaging όπως γράφει στη σελίδα του στο myspace για το μινι-ελπι του με τον τίτλο athen. Ενα γρήγορο αλλά προσεκτικό άκουσμα και είναι εύκολο να καταλάβεις τις βασικές επιρροές του: η chain reaction και ο vladislav delay είναι εκεί, ενώ το άλμπουμ going through phases του άλλου του project pellarin & lenler φέρνει στο μυαλό τους rhythm & sound. Ακούστε το intercity και άλλα κομμάτια εδώ και κάντε νοερά τη διαδρομή αθήνα-κοπενχάγη απο το σαλόνι σας. Τέλειο.
Subscribe to:
Posts (Atom)
