
Απόλυτη ευτυχία: το απόλυτο είναι σχετικό και η ευτυχία εφήμερη/
Πρωινή αναφορά: το ξυπνητήρι, Δευτέρα έως Παρασκευή. Το χανγκόβερ τα Σαββατοκύριακα/
Γέλιο: δεν θυμάμαι. μάλλον δεν γελάω και πολύ συχνά/
Χαρακτηριστικά γνωρίσματα: εσωστρέφεια, ανυπομονησία, ενθουσιάζομαι εύκολα και τα παρατάω επίσης εύκολα/
Shortcomings: όλα τα παραπάνω/
Λάθη στα οποία δείχνω επιείκεια: δεν είμαι βαθμολογητής στις Πανελλήνιες. Next/
Ταύτιση με ιστορικές προσωπικότητες: δεν έχω ιδέα, δεν νομίζω πάντως/
Ήρωες: fuck heroes/
Αγαπημένο ταξίδι: μια περιπλάνηση που κράτησε επτά εβδομάδες ενα χειμώνα μόνος στη Σκωτία. Πολλά ακόμα που περιμένουν να γίνουν/
Αγαπημένοι συγγραφείς: τζάκ κέρουακ, τσάρλς μπουκόφσκι, σώτη τριανταφύλλου. Ο κόπλαντ παλιότερα/
Η αρετή που προτιμάω σε εναν άντρα; να έχει διαφορετικό γούστο στις γυναίκες απο εμένα. Μειώνει τον ανταγωνισμό/
Σε μια γυναίκα: άσπρο δέρμα, ωραία δάχτυλα, λεπτοί αστράγαλοι. Να μπορεί να μοιραστεί στιγμές σιωπής. Και να είναι κάπως μυστήρια. Όσο πιο μυστήρια, τόσο πιο σέξυ/
Αγαπημένοι συνθέτες: richard d. james, sean booth & rob brown/
Ντούς & μουσική: δεν σφυρίζω όταν κάνω ντους/
Βιβλία: "Η ζωή μετά το θεό". Με σημάδεψε ενα σάββατο πρωι στον τζίμυ όταν ήμουν 18. Μιλούσε για πράγματα που σκεφτόμουν: αποτυχημένες διαπροσωπικές σχέσεις και το φόβο της μοναξιάς. Το ¨Σάββατο βράδι στη άκρη της πόλης" λίγα χρόνια αργότερα. Μιλούσε για ενα αγαπημένο θέμα: πώς είναι να είσαι νέος και να ζείς γρήγορα σε μια τεράστια πόλη/
Ταινίες: αρκετή ζημιά έκαναν τα βιβλία/
Αγαπημένοι ζωγράφοι: francis bacon, lucian freud. O munch και η ομάδα
die Brücke επίσης/
Αγαπημένο χρώμα: να και μια εύκολη ερώτηση. Γκρί-σιέλ, όπως ο ουρανός μια βροχερή κυριακή απόγευμα/
Μεγαλύτερη επιτυχία: μερικά όνειρα που έγιναν πραγματικότητα/
Αγαπημένο ποτό: whisky sour. Τελευταία και manhattan/
Regrets: χαμένες ευκαιρίες, λάθη, παραλείψεις/
Things that piss me off: όσους παρκάρουν σε πεζοδρόμια, όσους περνούν με κόκκινο σαν σίφουνες, αυτούς που στέκονται αριστερά στις κυλιόμενες σκάλες στο μετρό λες και είναι μόνοι τους/
Favourite past time: two decks + a mixer/
Μεγαλύτερος φόβος: τα ύψη, τα βαθιά νερά, η μοναξιά/
Πινόκιο: Είναι ωραία να λες ψέματα μερικές φορές, έτσι για σπάσιμο/
Μότο; no, thanks/
Θάνατος: υπάρχει αυτή η θεωρία που λέει πως όταν έρχεται η στιγμή εκείνη, όλη σου η ζωή περνάει μπροστά σου σαν φλας. Μου αρέσει. Θα ήθελα να πάω απο overdose αδρεναλίνης. Κάνοντας έρωτα στις τουαλέτες ενος τζέτ που πέφτει πάνω απο τον Ειρηνικό ας πούμε. Υποχρεωτικά με υπόκρουση autechre/
Θεος: είμαι Δαρβινιστής/
Τρέχουσα πνευματική κατάσταση: σε στάση αναμονής//
[Προύστ δεν έχω διαβάσει. Θα έπρεπε ίσως. Το ερωτηματολόγιο το θυμάμαι. Το έβαζε το μηδεν_ενα στη τελευταία σελίδα. Η πάσα έγινε απο την
on_a_sunbeam. Δεν την γνωρίζω, αλλά πίνει ζόμπι εκεί που πίνω εγώ μανχάταν. Κοντινή πάσα για τα
kolokithakia και μια μακρινή για την
xilaren. Η φωτογραφία είναι του ken schles. Ουφ.]