29.6.07

μπολα

1

Ως Bola ο άγγλος Darrell Fitton είναι υπεύθυνος για δυο απο τους σημαντικότερους ambient/idm δίσκους της περασμένης δεκαετίας - το soup και το shapes. Τρία χρόνια μετά το τελευταίο του ελπι gnayse, επιστρέφει με καινούριο άλμπουμ στην skam. Το kroungrine κυκλοφόρησε πρίν λίγες μέρες - η promo εκδοχή του, διαφορετική απο το κανονικό cd για λόγους πειρατείας, παίζει εδώ .

[όσο δεν μου αρέσουν οι ταμπέλες στην μουσική, τόσο με ενοχλεί ο όρος idm - βγάζει κάτι πολύ σνόμπ και ελιτίστικο. Αυτός που τον επινόησε - κάποιος φιλόδοξος μουσικοκριτικός ίσως - δεν πρέπει να ήταν και τόσο ιντέλιτζεντ.]

25.6.07

piss take

2

Δυο νέες κυκλοφορίες στη rephlex ήταν αρκετές για να αρχίσουν πάλι οι φήμες:

-Είναι αυτός ο καινούριος δίσκος του aphex twin;
-Και αν οχι, τότε γιατί ακούγεται σαν aphex twin;
-Και ποιός είναι τότε αυτός ο brian tregaskin που υπογράφει ως the tuss;
-Μήπως είναι ενα ακόμα ψευδώνυμο του aphex ;
-Μάλλον είναι aphex.
-Αφού στο myspace λέει πως δεν είναι.
-Και τότε γιατί οι τίτλοι θυμίζουν αφεξ;
-Ελα ντε...

Ίσως τελικά να είναι. Ισως οχι. Με αυτήν την ζέστη πάντως δεν έχει και μεγάλη σημασία.
εδώ το σχετικό άρθρο στη guardian με τις θεωρίες συνομωσίας και εκεί το myspace του brian tregaskin -με χρήσιμο q&a.

-Το εξώφυλλο δεν μοιάζει με εκείνα των analord;
-Ισως να είναι squarepusher
-Ή luke vibert
-Σιγά μην είναι luke vibert


[alspacka]



αϊ_ντι

0

Καινούριο convextion. Στην εταιρία του arne weinberg. Safe.

consumer identity

Genossin chic

0

Ίσως είναι η επιτυχία που είχαν το goodbye lenin και οι ζωές των άλλων που επανέφεραν στο προσκήνιο την ρετρο 70s αισθητική της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, στο Βερολίνο πολλά hip μπαρ όπως το nbi και το Wohnzimmer θυμίζουν σκηνικό περασμένων δεκαετιών και τα μαγαζιά που πουλάνε second hand DDR παραφερναλια κανουν χρυσές δουλειές. Το hostel που άνοιξε πρόσφατα κοντά στον σταθμό Ostbanhof διαθέτει ανάλογο ντεκόρ, δωμάτια με ονόματα όπως holiday camp αλλά και stasi suite ενώ προσφέρει και τουρ με Trabant, το αυτοκίνητο σήμα-κατατεθέν της ΛΓΔ. Μπορεί οι ossies να μην διακρίνονταν για τις επιδόσεις τους στο interior design ή έστω για το γούστο τους στις κουρτίνες, αλλά στους καναπέδες φαίνεται οτι τα πήγαιναν κάπως καλύτερα.


20.6.07

r+s

0

rhythm & sound @ paxahau 03.09.06

[photo by de'fchild]

19.6.07

jah rules

3

King Tubby
[from Wikipedia]

King Tubby (born Osbourne Ruddock, January 28, 1941 – February 6, 1989) was a Jamaican electronics and sound engineer, known primarily for his influence on the development of dub in the 1960s and 1970s. Tubby's innovative studio work, which saw him elevate the role of record producer to a creative height previously only reserved for composers and musicians, would prove to be highly influential across many genres of popular music. He is often cited as the inventor of the concept of the remix, and so may be seen as a direct antecedent of much dance and electronic music production.


king tubby hometown hi fi 1975

[απο αυτο το blog]

18.6.07

σαμποταζ

1

πινγκ πονγκ

3

[There are moments in a match when the ball hits the top of the net.
And for a split second it can either go forward or fall back.
With a little luck it goes forward and you win.
Or maybe it doesn't and you lose]


Τα νέα για τα επεισόδια στη συναυλία το Σάββατο κυκλοφόρησαν γρήγορα. Διάβαζα χθές λεπτομέρειες για το πώς καταφέραμε για μια ακόμα φορά να γίνουμε ρεζίλι διεθνώς. Η κυρίαρχη εκδοχή φαίνεται πως είναι οτι όλα ξεκίνησαν επειδή οι διοργανωτές είχαν για σεκιούριτι κάτι φασίστες παναθηναϊκους. Μεγάλο λάθος. Όλοι γνωρίζουν οτι άμα κάνεις συναυλία και θες να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο παίρνεις αναρχικούς ολυμπιακούς. Σπουδαία αφορμή πραγματικά. Ήθελα να γράψω μερικές σκέψεις για όσα έγιναν στο ελληνικό, αλλά το θέμα έχει ήδη αναλυθεί αρκετά στα μπλόγκ. Θα είχε ενδιαφέρον πάντως μια συνέντευξη με τους beastie μετά το άδοξο τέλος της συναυλίας.
Αργότερα χάζεψα λίγο μπάσκετ. We sucked. Σκέφτηκα να κάνω ενα μιξ. Ή να δω καμιά ταινία. Προτίμησα την εύκολη λύση. Πήγα στο video club 15 λεπτά πριν κλείσει. Ζήτησα δυο ταινίες. Τη μια δεν την είχαν. Πήρα την άλλη. Το θέμα ήταν ο ρόλος της τύχης στη ζωή. Και το πώς μια λάθος απάντηση σε μια κρίσιμη ερώτηση μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες. Σχεδόν.
Είναι περίεργο όταν μια ταινία μιλάει για πράγματα τα οποία έχεις περάσει κι εσυ και τα έχεις αφήσει πίσω. Ή έτσι νομίζεις τουλάχιστον. Μπορεί να σε κάνει να νοιώσεις άβολα και αμήχανα. Κανένα πρόβλημα άμα τη βλέπεις μόνος. Πάτησα το pause αρκετές φορές χθές. Έκανα ενα τσιγάρο. Έβγαλα μια φωτογραφία. Μετά πήγα πέρα-δώθε στο διαμέρισμα. Στην κορύφωση της αγωνίας πάτησα το pause ξανά, πήρα το ποδήλατο και βγήκα έξω. Ήταν περασμένα μεσάνυχτα. Πήγα μέχρι την ακρόπολη, ανέβηκα τον μεγάλο πεζόδρομο απο πίσω, και μετά τον κατέβηκα με φόρα. Έκλεισα τα μάτια για μια στιγμή. Ωραίο συναίσθημα. Θα άφηνα και τα χέρια, αλλά αυτό θα ισοδυναμούσε με σίγουρη πτώση, πράγμα που δεν θα ήταν οτι καλύτερο γιατί είχα κανονίσει μια συνάντηση για σήμερα στη δουλειά. Γύρισα πίσω και είδα το υπόλοιπο της ταινίας.
Το προηγούμενο βράδι στο άδειο ποπ λίγο πριν το τέλος ο dj έβαλε ενα κομμάτι κατά λάθος: άλλο ήθελε να βάλει και άλλο μπήκε. Είχα χρόνια να ακούσω. Η τύχη μερικές φορές παίζει περίεργα παιχνίδια. Αναρωτιέμαι τι επιφυλλάσει για τη συνέχεια. Ελπίζω μόνο πως το μπαλάκι θα πέσει προς τα μπροστά εαν απο τύχη βρεί το φιλέ.
φαζζυ

13.6.07

ρεπλικα

2

Ακόμα περισσότερα ηλεκτρονικά soundscapes απο το μυαλό του μυστήριου Heinrich Mueller

www.myspace.com/blackreplica


11.6.07

E=mc2

0

Μερικές φορές η πίεση του πεινασμένου κοινού για φρέσκια μουσική (με κετσαπ ή χωρίς) είναι αντιστρόφως ανάλογη του μεγέθους του.
Ο νεαρός καλλιτέχνης λύγισε υπο το βάρος των υπερβολικών προσδοκιών.
Σ'ενα λάιβ κάτι πήγε στραβά.
Πάλι ξέχασα τον θεροσίφωνα αναμμένο.
Σο γουάτ;
Σου αρέσει να γκρινιάζεις; Εμένα πάλι, οχι.
Salt & vinegar?

policy_+_αγορα_δισκων

[κείμενο: vm / φωτο: martin parr]

10.6.07

calabi-yau space

0

Calabi-Yau manifolds are a special class of manifolds used in some branches of mathematics (such as algebraic geometry) as well as in theoretical physics. For instance, in superstring theory the extra dimensions of spacetime are sometimes conjectured to take the form of a 6-dimensional Calabi-Yau manifold. The precise definition of a Calabi-Yau manifold, given below, builds on a considerable mathematical background. The designation "Calabi-Yau space" for a member of this class was coined by physicists in the 1980s,[1] but mathematicians have been studying such manifolds since at least the 1950s. Physical insights about Calabi-Yau manifolds, especially mirror symmetry, led to tremendous progress in pure mathematics.
[απο την wikipedia ]

Μετά την πρόσφατη επανακυκλοφορία του gesamtkunstwerk, οι dopplereffekt επιστρέφουν με ενα καινούριο αλμπουμ στην rephlex του aphex twin με τον εξίσου ακαταλαβίστικο τίτλο calabi-yau space. Η σχετική καταχώρηση στην wikipedia δεν μπορώ να πω οτι με διαφώτισε και πολύ ώστε να καταλάβω τι ακρίβως σημαίνει αυτό, αλλά τα mp3 που κατέβασα φέρνουν στο μυαλό προηγούμενες δουλειές του gerald donald ως arpanet αλλά και το biometry που έκανε ως der zyklus. Τα beat δίνουν τη θέση τους στις ambient/experimental μελωδίες και το αποτέλεσμα ακούγεται σαν το soundtrack στο εργαστήριο κάποιου τρελού επιστήμονα. I like it.

...i see me

2


smells like stinky teen boots: στυλ και μουσικες υποκουλτουρες

2

Πρίν απο λίγες ημέρες κυκλοφόρησαν διαφημιστικές καταχωρήσεις για λογαριασμό της εταιρίας airwair που βγάζει τα γνωστά dr. martens. Η καμπάνια αυτή, που παρουσιάζει ροκ σταρ που έχουν πάει στα θυμαράκια όπως ο Cobain, ο Joe Strummer και ο Sid Vicious να φοράνε μάρτινς στον παράδεισο, απορρίφθηκε τελικά απο την airwair με το σκεπτικό οτι δεν αντιπροσωπεύει την εταιρία. Μπορεί οι λόγοι τις απόρριψης να ηθικού περιεχομένου (λέμε τώρα) ή ακόμα νομικού (η Courtney Love δήλωσε πως οι εικόνες είναι απαράδεκτες), η ουσία είναι όμως πως η εταιρία Saatchi & Saatchi που έκανε την παραγωγή απεικόνισε πολύ εύστοχα την ιδιαίτερη σχέση μεταξύ μουσικής (υπο)κουλτούρας και της διαμόρφωσης, χρήσης και του νοήματος που έχει το στυλ σε αυτή: την δεκαετία του '90 μια γενιά μεγάλωσε ακούγοντας grunge, αποθεώνοντας τους Nirvana και κάνοντας παράλληλα τα μάρτινς - όπως και τα σκισμένα τζιν ή τα καρό πουκάμισα- έμβλημα της.

Η ανάλυση των διάφορων μουσικών φυλών και η σχέση τους με το στυλ είναι πολύ βαθύτερη απο την επιφανειακή προσέγγιση που εμφανίζεται συχνά-πυκνά σε περιοδικά και εφημερίδες και περιορίζεται στο τρίπτυχο "τι ακούνε - τι φοράνε - που συχνάζουν". Μια 'μουσική φυλή' δεν είναι παρά μια ομάδα υποκουλτούρας, μιας ομάδας δηλαδή με κοινά αποδεκτούς κώδικες και νοήματα ανάμεσα στα μέλη της, τα οποία έχουν κατασκευαστεί ως απάντηση στην καταπιεστική κυρίαρχη κουλτούρα, απο τη οποία θέλουν να ξεφύγουν. Μέσω των κωδικών και των νοημάτων αυτών τα μέλη μιας υποκουλτούρας επιδιώκουν την διαφοροποίηση τους και τη δημιουργία μιας καινούριας συλλογικής εικόνας με την οποία θα ταυτίζονται. Το στυλ, ως μια διαρκής διαδικασία μετατροπής και οικειοποίησης ετερόκλητων αντικειμένων και συμβόλων, είναι το σημαντικότερο ίσως χαρακτηριστικό αυτών των ομάδων: οι rockabillys, οι mods, οι skinheads, οι punks, οι ρασταφάριαν, οι γότθοι και οι χεβυμεταλλάδες (η λίστα είναι μεγάλη), όλοι τους χρησιμοποιούν το στυλ συμβολικά για να δηλώσουν ποιοί είναι. Το τι φορά, πώς το φορά καθώς και ο τρόπος ομλίας (αργκώ) δείχνει το βαθμό δέσμευσης ενος ατόμου σε μια ορισμένη ομάδα υποκουλτούρας και αντίστοφα τις απαιτήσεις που έχει μια τέτοια ομάδα απο τα μέλη της: θα ήταν ευκολότερο να πας στο γραφείο ντυμένος ως mod παρά γεμάτος τατουάζ ως πανκ ή ως σκίνχεντ.

[εικόνα απο το βιβλίο του Αντώνη Αστρινάκη: Νεανικές Υποκουλτούρες]


Η επιτυχία που είχαν τα μάρτινς ως σύμβολο επαναστατικότητας, στοιχείο coolness ή απλά ως ενα ζευγάρι αρβύλες που φοράς για να πας στη δουλειά ή για να βγείς έξω το βράδι οφείλεται στο γεγονός οτι διαφορετικές υποπολιτισμικές ομάδες αλλά και απλοί άνθρωποι έξω απο τέτοιες κοινωνικές διεργασίες τα υιοθέτησαν ως μέρος τις εμφάνισης τους, τα άλλαξαν και έλιωσαν τις σόλες τους προβάλλοντας ο καθένας διαφορετικά νοήματα, φαντασιώσεις και όνειρα.

Όριστε και ενα σχετικό άρθρο του Κωνσταντίνου Βήτα γραμμένο πρίν χρόνια για το δεύτερο τεύχος του 01. Έξω έχει ωραία μέρα, ίσως ξεθάψω τα παλιά μου μάρτινς, μπλέ χωρίς σίδερο, και βγώ για μια βόλτα.






βητα δωδεκα

0

After a decade hidden away, B12 have returned. B12 Records was founded in 1990 by Mike Golding and Steve Rutter as a vehicle for themselves and other like minded individuals to release electronic music for listening and dancing. Many thought the duo hailed from Detroit, as their sound fused many of the elements of techno coming from the Motor City, alongside labels such as Transmat and Plus 8. Every record was hand-engraved in the run out grooves, with cryptic clues and messages, recurring themes of futurism and science fiction. Releasing under a series of monikers, such as Redcell, Cmetric, and Musicology, their connections with Kirk DeGeorgio’s A.R.T. Records are well documented, each artist featuring on the others label, and even a pair of split 12”s with a label taking each side of the vinyl. The pair were also snapped up by Warp Records, featuring on the seminal Artificial Intelligence series and releasing two albums and an EP on Warp under the umbrella name ‘B12’ Then in 1996, with test pressings of B1215 in their hands, they disappeared without warning or reason. B1215 never made it to release. Forward to 2005. Illegal bootlegs of old B12 material are circulating – poor quality, without the engravings in the run-out grooves. Mike & Steve return to play a live show in London to a sell-out crowd (the bouncers had to stop queues inside the building). B12 absolutely blew everyone away, a decade away hadn't dampened their sound one bit. The applause at the end was so overwhelming that the following act was shouting at the crowd to shut up and stop cheering so he could begin his set. They announced there was new material to come, and their intentions of re-mastering the back catalogue for release on a 12 CD box set, with bonus unreleased materials. Now, in 2007, B12 Records has exactly the same goal it did in 1990, to provide quality electronic music for futuristic feet and forward thinking minds.

Ο ταχυδρόμος έφερε τους καινούριους δίσκους των b12, απο τους οποίους ο ένας είναι παλιός, το site τους ανανεώθηκε μετά απο χρόνια και έχει και live sets για κατέβασμα και το box set με όλες τις παλιές κυκλοφορίες έρχεται όπου να΄ναι.

6.6.07

no logo

0

No Posters. No flyers. No ads on buses. No ads on trains. No Adshels, no 48-sheets, no nothing. It sounds like an Adbusters editorial: an activist's dream. But in Sao Paulo, Brazil, the dream has become a reality. In September last year, the city's populist right-wing mayor, Gilberto Kassab, passed the so-called Clean City laws. Fed up with the "visual pollution" caused by the city's 8,000 billboard sites, many of them erected illegally, Kassab proposed a law banning all outdoor advertising [...]The law was hailed by writer Roberto Pompeu de Toledo as "a rare victory of the public interest over private, of order over disorder, aesthetics over ugliness, of cleanliness over trash. For once, all that is accustomed to coming out on top in Brazil has lost."

Η αισθητική μιας πόλης είναι αναπόσπαστο κομμάτι του χαρακτήρα της. Οι διαφημιστικές πινακίδες που καλύπτουν δημόσιους και ανοιχτούς χώρους επηρεάζουν τον χαρακτήρα αυτό (σκέψου πώς θα ήταν η times square χωρίς όλες αυτές τις χάι-τεκ διαφημίσεις). Τι γίνεται όμως όταν υπάρχει υπερσυγκέντωση οπτικής πληροφορίας στο αστικό περιβάλλον; Μια βόλτα στην Μεσογείων ή στην Βουλιαγμένης για παράδειγμα ίσως είναι αρκετή για να καταλάβεις τον κίνδυνο αλλοίωσης της εικόνας της πόλης. Το ίδιο πρόβλημα - και χειρότερο - είχαν και στο Σαο Πάολο αποτι φαίνεται και η λύση που πήρε ο -συντηρητικός- δήμαρχος της πόλης είναι όντως εντυπωσιακή. Θα ήταν τέλεια αν κάτι ανάλογο συνέβαινε και στην Αθήνα (και σε οποιδήποτε άλλη ελληνική πόλη που έχει το ίδιο πρόβλημα) αλλά για κάποιο λόγο το κόβω κάπως χλομό. Πολύ χλομό.



λινκ για το άρθρο του mad
εδώ
και εδώ ενα βίντεο απο το youtube για το πώς θα έμοιαζε μια πόλη απαλλαγμένη απο την οπτική ρύπανση των διαφημίσεων.
[Φτιαγμένο απο διαφημιστική εταιρία]



2.6.07

φιξξυ

0


σπεσιαλ νταμπ

0