Λίγα πράγματα μου έκαναν εντύπωση φέτος στο synch που έγινε το προηγούμενο σαββατοκύριακο / φαίνεται πως το φεστιβάλ έχει πάρει μια οριστική - και πιθανόν αμετάκλητη; - στροφή προς ένα πιο indie/mainstream κοινό / καθόλου δεν μου αρέσει αυτό αντίθετα με τον περισσότερο κόσμο βέβαια, αλλά δείχνει πως τα όρια της ηλεκτρονικής μουσικής στην Ελλάδα είναι ακόμα πολύ περιορισμένα / κάποιοι πάντως νοσταλγούν ήδη το Λαύριο / δεν διευκρίνισαν αν τους λείπει και το Μηχανουργείο μαζί / το αίθριο του μουσείου Μπενάκη αποδεικνύεται από τα δυνατά χαρτιά της διοργάνωσης / ο Παλαμάς από την άλλη είναι μάλλον ακατάλληλος ως χώρος για τα dj sets: τροπική ζέστη και κακός ήχος. Σόρρυ Κώστα / ο περισσότερος κόσμος ήταν στις δυο ανοιχτές σκηνές και τα έσπαγε με κιθάρες. Εξακολουθώ να πιστεύω πως πολλά από αυτά τα ονόματα θα ταίριαζαν περισσότερο σε κάποιο από τα άλλα φεστιβάλ της πόλης και όχι στο synch. / μου αρέσει το αμφιθέατρο ως χώρος για τα πιο πειραματικά live. Αλλά ας γίνει κάτι με τον κόσμο που πηγαινοέρχεται συνέχεια. Και με τον καπνό επίσης. / αντικρουόμενες οι γνώμες για την διασπορά των πάρτι σε διαφορετικά σημεία το Σάββατο το βράδι. /
Ακολουθεί εντελώς υποκειμενική ανασκόπηση.
Υay! Soisong την Παρασκευή στο αμφιθέατρο. Σούπερ αφαιρετικό ambient τριπάκι από το ντουέτο του Peter Christopherson – πρώην μέλους των Coil αλλά και των Throbbing Gristle και Psychic TV - με τον Ivan Pavlov απο την Raster Noton του Alva Noto. Στο τέλος έδιναν και το πολυγωνικό συλλεκτικό cd τους. // I-f το Σάββατο στο Yoga Bala. Οκ, το μέρος είναι μικρό και οι μπύρες τελείωσαν νωρίς, αλλά ο κόσμος γούσταρε πολύ και ο ολλανδός επίσης. Πολύ ιταλο ντίσκο, gimme gimme gimme και το space invaders φυσικά αλλά και air guitar φιγούρες. Την επόμενη φορά δέχεται να πληρωθεί και σε tzatziki. // Eventless plot την Κυριακή. Η εντύπωση που είχα σχηματίσει με το split 7” στην gracetone δεν διαψεύστηκε από το live τους. Πολύ καλό ambient drone experimental πεστοοπωςθες.
Hmm...
Moritz von Oswald. Ωραίος ως dub selector στο Μπενάκη και με το trio του την επόμενη μέρα. Αλλά το concept ‘basic channel play dub’ έχει ήδη παίξει αρκετές φορές στα πλαίσια του φεστιβάλ με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Time for a change innit. // Το ίδιο και ο Vladislav Delay που με κράτησε στο αμφιθέατρο για ακαδημαϊκούς λόγους περισσότερο. Μου φάνηκε κάπως κουραστικός. // Ωραίο τζαμάρισμα από τον Four Tet και τον Steve Reid την Κυριακή στην δεύτερη σκηνή, αλλά όχι του γούστου μου. // Kode 9. Για φανς του Burial. Σίγουρα όχι το είδος του dubstep που μου αρέσει. Pinch δεν είδα /
Yawn
Andy Whetherall. Έπαιξε ένα δυνατό electro minimal house σετ που έκανε τον κόσμο να χορεύει και εμένα να το βάλω στα πόδια. Το ίδιο και η μπάντα του υπέρ hyped up The Field. mnml-trancey-house, στη συνταγή του trentemoller. Boring // Roisin Murphy. Cheesy ανάλαφρη χαουζοπόπ με την ανάλογη περφόρμανς. Ο κόσμος ξετρελάθηκε. // Happy Mondays. Ή αλλίως πώς ενα live παίρνει αξία μόνο απο την αντανάκλαση των αναμνήσεων του κοινού που παρακαλουθεί. Από πού πάνε για IKA; // Για παράλληλες εκδηλώσεις/προβολές/διαλέξεις ούτε λόγος.
Κρίμα για την ακύρωση του Juan Atkins και του Jamal Μoss. Ίσως οι δυο τους να έσωζαν κάπως την κατάσταση όσον αφορά το ηλεκτρονικό σκέλος του φετινού synch.
εδώ ενα mix με τους δίσκους που έπαιξα το σάββατο μετά τον I-f
kraftwerk - tour de france [francois k mix] / basic channel - phylyps trak II / cybotron - clear / mike huckaby - wavetable no.9 / plastikman - plasticine / tyree cooper - tcx / arpadys - monkey star / silent servant - doom deferred / rhythm & sound - queen in my empire [version] / soundhack - untitled / the vision - explain the style / quadrant - hyperism / OMD - messages / go hiyama - perfect mathematics 2 [jeroen liebregts mix] / convextion - venus in spurs / choice - acid eiffel / surgeon - floor show part II / underground resistance - amazon
