CCTV

oppenheimer analysis

puzl

bloc'd again

Ακόμα ενας μάρτης, ακόμα ενα bloc γουικέντ. Πολύ αναβαθμισμένο φέτος, σε διαφορετικό μέρος πολύ μεγαλύτερο - τα 5.000 εισητήρια έγιναν ολα sold out - και με εγκαταστάσεις που έκαναν τα μικρά δωματιάκια μας να μοιάζουν με ξενοδοχείο πολυτελείας σε σχέση με τις άλλες δυο χρονιές. Να τι θα έχω να θυμάμαι απο το σαββατοκύριακο που πέρασε:

- ο pole νωρίς την παρασκευή το βράδι. Το πρώτο πράγμα που είδα φέτος τρέχοντας να προλάβω το σετ του με την μπουκιά στο στόμα. Πρώτο μεγάλο τικ στη λίστα με τους ΓΚΠΘΗΠΝΔ*. Ye!
* γαμάτοι καλλιτέχνες που θα ήθελα πολύ να δώ

- clash of the dubstep titans, επίσης την παρασκευή. Την ίδια ώρα που έπαιζε ο pole, σε κάποιο άλλο δωμάτιο ήταν ο appleblim, κάποιος απο τους dmz έπαιζε ταυτόχρονα με τον pinch ενώ σε ενα τρίτο στεϊτζ είχε ήδη αρχίσει ο qbert. Και στο ενδιάμεσο να θές να προλάβεις και τους future sound of london στο άααααλλο δώματιο, το μεγάλο. 5 άλφα, όσα και τα στέϊτζ. Πόσο τιραμόλας να γίνεις πια;

- ο jamie vex'd που ήθελα πολύ να δω δεν εμφανίστηκε τελικά, και έτσι έχασα μισή ώρα παρακολουθώντας τον joker περιμένοντας μήπως και βγεί. Δεν είχε και τόσο πλάκα. Ο kode9 ούτε αυτή τη φορά μου άρεσε.


- το techno κυρίως μενού με τον daniel bell και αμέσως μετά frequency 7 [δηλαδή surgeon με αμπλετον και ben sims στα ντεξ]. Εννοείται πως ξεθεωθήκαμε στο χορό.

- έχασα το μεγαλύτερο μέρος του showcase των numbers, της κολλεκτίβας απο την γλασκώβη που φιλοξενούσε τον hudson mohawke, τον martyn και τον rustie, με αυτή τη σειρά, αλλά ο jackmaster φρόντισε να δίνει ρέστα τουλάχιστον μέχρι τις 8, ώρα κατά την οποία μας είχαν τελειώσει και τα ξέρετε-ποιά και η επιστροφή στο κρεββάτι είχε αρχίσει να φαντάζει σαν μια καλή ιδέα. Ζζζζζ......

- ο rob hall νωρίς το απόγευμα του σαββάτου, για όσους ρεϊβερς είχαν καταφέρει να ξεπεράσουν το χανγκόβερ της προηγούμενης βραδιάς. Βασικά ο αγαπημένος μου dj αυτή τη περίοδο. Nuff said....

- συνέχεια με τον adj να παίζει ενα τυπικό uk electro σετ, διάλειμμα για περισσότερο αλκοόλ πίσω στο δωμάτιο μέχρι να έρθει η στιγμή να τικαριστεί ακόμα ενα κουτάκι, αυτό του egyptian lover, γνωστός και ως ο άνθρωπος με το χειρότερο κούρεμα στην ιστορία της ηχογραφημένης ηλεκτρονικής μουσικής. Αλλά ο λοβερμποϊ δεν καταλαβαίνει απο τέτοια, παίζει ενα φοβερό όλντσκουλ hip hop electro σετ και πολλά απο τα δικά του κομμάτια απο αυτά που τον έχουν καθιερώσει εδώ και χρόνια. Κάπου εκεί στη μέση του σετ παίρνει το μικρόφωνο για να παρουσιάσει τον καλό φίλο που έχει φέρει μαζί του απο το L.A. "the eight-o-mutha-fucking-eight". Το υπόλοιπο σετ ήταν ενα φοβερό σόου με τον αιγύπτιο εραστή να τζαμάρει με το θρυλικό κουτί της Ρόλαντ που περιλάμβανε ακόμα και go-go girls στη σκηνή ντυμένα Κλεοπάτρες να χορέυουν "egypt, egypt".


- σάββατο μετά τα μεσάνυχτα, ο EL είχε μόλις τελειώσει και είχε έρθει η ώρα για ακόμα ενα μεγάλο, τεράστιο κουτάκι να τσεκαριστεί. Και απο οτι φαινόταν δεν ήμουν ο μόνος, γιατί το κυρίως στέϊτζ ήταν ήδη ασφυκτικά γεμάτο. Οι προσδοκίες όταν στην σκηνή είναι ο aphex είναι πάντα πολύ υψηλές. Το 2ωρο λαϊβ που έκανε μαζί με τον hecker [τον florian, οχι τον tim] δύσκολα θα μπορούσε να περιγραφεί με λόγια. Mindfuck ίσως; Υποθέτω πως όλο και κάποιο απο τα χέρια που ήταν εκστατικά υψωμένα στον αέρα θα κρατούσε και κάποια κάμερα η οποία θα έχει καταγράψει το ομαδικό παραλήρημα του κόσμου. Κανονικό full on rave.

- ταυτόχρονα με τον aphex στο άλλο στεϊτζ έπαιζε λαϊβ ο robert hood, πράγμα που με έκανε για λίγο να σκεφτώ πως παρά ολα τα αρνητικά της, η κλωνοποιήση έχει ίσως και κάποια θετική πλευρά. Όσο πρόλαβα να δώ πάντως μου άρεσε πολύ, σε αντίθεση με τον james ruskin που παίζοντας με λαπτοπ μου φάνηκε αρκετά αδιάφορος μακριά απο το tresor στυλ που τον είχε καθιερώσει σαν εναν απο τους κορυφαίους τεκνο djs. O redshape περιέργως δεν με ενθουσίασε ούτε αυτός, αλλά ο green velvet ήταν πολύ καλός παίζοντας δυνατό chicago house στο ύφος της relief.

- ακολουθεί κενό μνήμης για το υπόλοιπο του σαββατόβραδου. Σόρρυ.

- κυριακή μεσημέρι. Έξω έχει ενα σχετικό κρύο, αλλά ο ήλιος λάμπει. Βγαίνω για μια βόλτα στην παραλία. Πετυχαίνω μια φίλη πρίν καν φτάσω στην έξοδο. Ξαπλώνουμε στο γρασίδι και πίνουμε τις μπύρες που μόλις είχα αγοράσει για τους άλλους στο δωμάτιο. Γαμώ.


- το κυρίως μενού της ημέρας ξεκινάει στις 6 το απόγευμα με acid karaoke απο τον ceephax acid, αδερφό του squarepusher. Το θέμα της βραδιάς ήταν miami vice, που σημαίνει φουλ ον 8ο'ς μουσική - η ιτάλο είχε την τιμητική της - άσπρα λινά κουστούμια με ροζ πουκάμισα για τα αγοράκια και τυρκουάζ κολάν για τα κοριτσάκια ή κάτι αντίστοιχο τέλος πάντων. Άσπρη φεράρι τεσταρόσσα δεν είδα να είχε κανείς. Ο ed dmx άρχισε με μια επιλόγη απο ποπ κομμάτια, έπαιξε human league don't u want me baby, ooh ohh..., μετά σειρά είχε ο I-f που ανέβασε το κέφι κατακόρυφα και μαζί και κάτι τραβεστί χορεύτριες στην πίστα, έβαλε το walk the night την ίδια ώρα που η ουρά για skream & benga έφτανε μέχρι το άλλο στεϊτζ, μετά πάλι πίσω στο δωμάτιο για το κοκτέϊλ πάρτι μας, τα ποτήρια περίμεναν στη σειρά, αλλά κάποιος είχε ξεχάσει να φέρει τα ποτά. Γουατ δε φακ...

- οι metro area δεν εμφανίστηκαν ποτέ, αλλά ο lawrence aka agent2 που τους αντικατέστησε έπαιξε ενα απο τα καλύτερα σετ που άκουσα όλο το σαββατοκύριακο, ο afrika bambaataa ήταν κατά γενική ομολογία επιοικώς απαράδεκτος [mc hammer u can't touch this? ευχαριστώ, δεν θα πάρω]. Ο carl craig ήταν ο τελευταίος dj που έπαιξε την κυριακή το βράδι, άρχισε με το jaguar, κακό σημάδι, τα επόμενα δυο κομμάτια μου φάνηκαν αδιάφορα, έφυγα στο τέταρτο, πήγα πίσω στο δωμάτιο, οι φίλοι μου ήταν εκεί, βάλαμε μουσική, διαφωνήσαμε για το αν ο φιλ κόλλινς είναι ο σπουδαιότερος μουσικός [γενικά; της τελευταίας 25ετίας; δεν θυμάμαι, ούτε έχει σημασία]. Συνεχίσαμε να πίνουμε και να διαφωνούμε και να χορεύουμε μέχρι αργά.
Ένα ακόμα bloc σαββατοκύριακο έφτανε στο τέλος του.

[οι φωτογραφίες απο το μπλογκ του surgeon. τσέκαρε και τα βιντεο απο τον dr.blowfins]

ήσυχες ημέρες

αυτο το σαββατοκύριακο. θα παίξει ο aphex το γουιντοουλικερ; οι FSOL, θα εμφανιστούν ή θα πατάνε κουμπάκια στρίβοντας τσιγάρα απο την άνεση του στούντιο τους; και εγω, θα την βγάλω με λιγότερες απο 5 ώρες ύπνου;
περισσότερα την επόμενη εβδομάδα, μετά την αποτοξίνωση...

forward people

Είναι περίεργο πώς τα συναισθήματα μπορούν να εναλλάσονται μερικές φορές μεταξύ τους λες και κάποιος πάτησε ξαφνικά ενα κουμπάκι και η ζωή άρχισε να κυλάει ξανά σε ρυθμούς φαστ φοργουορντ. Θα φταίει η αλλαγή του σκηνικού. Ή ίσως μια ενδιαφέρουσα καινούρια γνωριμία. Το πάρκο της γειτονιάς είναι πάντως υπέροχο και πραγματικά μεγάλο. Αυτά τα δυο μιξ παίζουν συνέχεια στο ipod:

rob hall. analogical force. madrid. 20.1.09 +
surgeon. room 237. leeds. 13.2.09

[Η φωτογραφία απο το χθεσινό forward, το κυριακάτικο dubstep πάρτι στο plastic people. Ο distance και ο ramadanman ήταν πολύ καλοί, αλλά ο chef ακόμα καλύτερος. Και ο κόσμος εδώ χο-ρεύ-ει. Για το μπάσο είπαμε;]